
Juliana bij Barend Servet
Geschil om vorstin die spruitjes schilt
14 december 1972
De televisiemakers van de VPRO hadden een hekel aan spruitjeslucht en braaf burgerlijkheid. Een persiflage van de koningin die huiselijk spruitjes schilt, viel bij de brave burgers niet goed: zij hadden een appeltje met de makers te schillen.

Het resultaat was, begrijpelijkerwijs, dat de kijkers zich in twee kampen opstelden: de felle voor- en de faliekante tegenstanders. Van een gulden middenweg kon geen sprake zijn. Waarmee het programma “gerangschikt werd onder de controversiële uitzendingen, die gekenmerkt worden door een wel redelijke kijkdichtheid maar sterk uiteenlopende waarderingen (omroepsociologen spreken dan van een grote standaarddeviatie). Het was lachen of hullen geblazen, maar zelfs voor de fervente VPRO-aanhangers (welke andere omroep zou zo’n programma uitzenden) was de humor soms niet duidelijk.
De Tijd, 20 november 1972

Het zal voor het eerst in de tv-geschiedenis zijn geweest, dat er zoveel bloot in één tv-show verpakt zat, zo schat Gied Jaspars en hij rekent daar het mannelijke naakt meteen maar eventjes bij, voor het gemak.’ (…) Overigens tekent Jaspars hierbij aan, dat Nederland het enige land ter wereld is, waar je zo’n tv-programma kunt brengen. “In Duitsland ‘zou zo’n programma nog niet één minuut op het scherm mogen. In een groot aantal andere landen zouden er nog tijdens de, vertoning arrestaties volgen. Niemand beseft bijna dat je hier haar een uniek programma: zit te kijken. Uniek in de wereld.’
Het Vrije Volk, 30 november 1972
Ophef van de makers van Hoepla
Het was inmiddels vier jaar na de Hoepla-heisa op televisie. Het veelbesproken bloot, de maatschappelijke opwinding en de ruzie met het VPRO-bestuur was langzaam vervaagd. De tv-kijker was inmiddels al meer (bloot) gewend en ook de VPRO durfde de grenzen steeds verder op te zoeken. De bedenkers van Hoepla kregen daarom het verzoek een nieuwe show te maken. Wim T. Schippers, Gied Jaspars en Wim van der Linden zouden samen met regisseur Ruud van Hemert de ‘merkwaardigste show ooit’ maken.
Dat werd De Fred Haché Show. De Haagse komiek Harry Touw mocht de titelrol vervullen, IJf Blokker werd gecast als zijn assistent Barend Servet. Er werd groots uitgepakt – een aflevering kostte zo’n 30.000 gulden. Het werd een anti-show, waarin alle televisiewetten werden bespot. Er was een showtrap, maar dan de andere kant op. Er was een quiz, met vragen als: ‘Welke kleur heeft een auto?’ De winnares kreeg geen boeket bloemen maar een vaste kamerplant. Interviews waren er in de rubriek ‘Met Fred Haché op de Canapé’, waarbij regelmatig de camera scheef stond of er een lampenkap voor de gast stond. In de eerste aflevering trad zelfs een Britse zangeres op, al praatte Fred Haché daar na enige tijd vrolijk doorheen. Niet alles kon en mocht, ook niet van de VPRO. Zo werd een interview met God op voorhand geschrapt. “God wou wel, de VPRO alleen niet”, verklaarden de makers naderhand.
Je vond het fantastisch, of je vond het niets. Scheldtirades, poep en bloot waren vaste onderdelen van de show. Het was een paar jaar ervoor nog ondenkbaar op televisie, maar de reacties op een vijftal naakte danseressen waren beperkt. Na zes afleveringen van De Fred Haché Show was het vervolgens de beurt aan Barend Servet in Barend is weer bezig. De vertrouwde elementen waren weer aanwezig, maar met één noviteit: een blote man. Terwijl een muzikant op zijn viool speelde, stormde een man zonder broek naar hem toe: ‘Kunt u niet ophouden? Ik kan het zelf niet eens ophouden!’ De eerste piemel op televisie zorgde voor ophef, al zou een week later blijken dat er één onderwerp nog gevoeliger ligt dan bloot.
donderdag 14 december 1972, 21.50 uur
Barend is weer bezig!, Nederland 2 (VPRO)
Aantal kijkers: circa 5 miljoen
De uitzending
Barend Servet is afgereisd naar het paleis voor een interview. In de kamer zit koningin Juliana, met een mes in haar hand en een bak op schoot. ‘U zult wel denken, wat zit onze vorstin nu te doen. Nou, gewoon spruitjes schoon te maken, dat vind ik leuk werk. En dat is nou een karweitje dat ik mij door niemand uit de handen laat nemen.’ De vorstin benadrukt dat ze net zo normaal is als de ‘gewone volksmensen’. Ze laat sherry aanrukken om het gesprek wat gezelliger te maken. Barend Servet stelt de ene vraag na de ander (‘Heeft u altijd al koningin willen worden?’ ‘Hoeveel verdient u?’). De koningin heeft inmiddels behoefte aan iets sterkers en roept de ober om drie pils en een dubbele jonge. Als de republiek ter sprake komt, wordt Barend Servet de deur gewezen.
Later in de uitzending maakt koningin Juliana nog een keer haar opwachting. Dit keer zingt ze in de studio het Wilhelmus, woest als het publiek halverwege mee gaat zingen. ‘Dat noemt zich nou landgenoten.’

Minister P.J. Engels laat een onderzoek instellen naar de Barend Servet-Show die donderdagavond werd uitgezonden. (…) Vooral de ‘als walglijk’ gekenschetste persiflage op koningin Juliana zal worden onderzocht. In het kabinet achtte men deze scene, waarin onder meer het Wilhelmus bespottelijk werd gemaakt in strijd met de goede zeden.
De Telegraaf, 16 december 1972

“Dat we aan luchtvervuiling lijden in Nederland is een groot probleem. Maar dat er nu een huiskamervervuiling aan het ontstaan is, is toch iets, dacht ik, waar we iets aan kunnen doen. En met die huiskamervervuiling bedoel ik de Barend Servet-show van de VPRO, die ons het smerigste dat mensen met beperkt talent kunnen bedenken, zomaar in onze huiskamer brengt.”
Henk van der Meyden in De Telegraaf, 18 december 1972
Dreigbrieven en bedankjes
Majesteitsschennis! Dat de vorstin, gespeeld door Truus Gesink, zo te kakken werd gezet, was erger dan al het bloot bij elkaar. Hoewel koningin Juliana haar imago als gewone vrouw die dicht bij de mensen staat zelf nastreefde, was haar afschilderen als spruitjes schillende huisvrouw een brug te ver. Al een dag later werd het programma in de ministerraad besproken. Kon de overheid de knop niet omdraaien als zo’n walgelijke scène werd uitgezonden, vroeg een minister zich af. Er werd een onderzoek ingesteld en er werd zelfs gedreigd de zendtijd van de VPRO in te trekken. Het comité Anti-beeldbuisvervuiling verzamelde 30.000 handtekeningen om het programma van de buis te krijgen. Ondertussen verloor de omroep ruim 2000 leden. De makers ontvingen dreigbrieven (en zelfs een bommelding), maar ook bedankjes voor de vermakelijke persiflage.
De VPRO bleef achter de makers staan. De omroep kreeg uiteindelijk enkel een berisping van de minister. Een ‘goede bron’ meldde dat de koningin zelf zich niet beledigd voelde. Na vijf shows viel alweer het doek voor de ‘Barend Servet-show’. Acteur IJf Blokker had nog jaren erna succes met zijn typetje Barend Servet, zowel op televisie in officieuze opvolgers van het programma, als in evenementen. Veelal mét blote dames erbij.
4x satire op tv
1. Hadimassa met Van Kooten en De Bie (1972)
Controverse werd niet geschuwd in de sketches van het VARA-programma Hadimassa. In het laatste seizoen werd de grens overschreden, toen Van Kooten en De Bie in een sketch vele grappen maakten over minderheden ‘(Weet je waarom er zoveel negermoppen bestaan? Omdat er nog maar zo weinig joden zijn’). De VARA-chef bood op beeld zijn excuses aan.
2. Popie Jopie (1985)
In het satirische VARA-programma Pisa behandelden Henk Spaan en Harry Vermeegen vanaf 1982 ‘alles wat scheef was in Nederland’. Van alle rubrieken was Popie Jopie in het laatste seizoen het meest spraakmakend, met Spaan verkleed als de paus. Een gelijknamig nummer werd een grote hit op de radio.
3. Farce Majeure met Kielekiele Koeweit (1974)
De oliecrisis van 1973 was niet leuk voor de autobezitter, maar wel voor grappenmakers op televisie. In het NCRV-programma Farce Majeure werd het eerste exemplaar van de carnavalskraker Kielekiele Koeweit aan de honorair consul van Koeweit aangeboden. Diplomaten stonden al op scherp, maar de plaat werd met gelach ontvangen.
4. Even tot hier (2019)
Ooit begonnen als rubriek in de show van Paul de Leeuw, bereikte cabaretduo Niels van der Laan en Jeroen Woe grote hoogte met Even tot hier. In hoog tempo werd het nieuws van de week gefileerd en kwamen gastartiesten langs voor herschreven versies van hun hits. In de coronacrisis scoorde Youp van ’t Hek met het nieuwe Wappie.
Bekijk meer beeldbepalende momenten uit 75 jaar tv:
© 75 Jaar TV / Menno Woudt (2026) Alle beelden behoren tot de rechthebbenden