De televisie kent geen grenzen als het gaat om spraakmakende programma’s maken. Voor Echte meisjes in de jungle werden realitysterren naar de jungle gestuurd, om daar als kippen zonder kop een kip te slachten. Voor wie was het sneuer: voor de kip of de kijkers?

Reality-tv mashup
Het waren de gouden tijden van realityseries op RTL5. Programma’s als Echte Gooische meisjes, Dames in de dop en De Gouden Kooi hadden al heel wat opzienbarende en soms licht (oké, zwaar) ordinaire momenten opgeleverd. Met dank aan de deelnemers uiteraard, die voor het oog van de camera de mooiste en lelijkste kanten van zichzelf lieten zien. Dat bleek voer te zijn voor een reality-tv mashup. Tien van de meest spraakmakende meisjes uit diverse programma’s werden in een vliegtuig bij elkaar gezet en naar Suriname gevlogen voor Echte meisjes in de jungle

In de rimboe stonden alle elementen klaar voor de perfecte realityserie, te beginnen met een cultuurshock, gevolgd door typische survivalspelletjes, flink wat afzien en hoog oplopende emoties tot gevolg. Sommige meisjes kenden elkaar al, zoals de flapuit Britt en de pientere Ymke uit de datingserie Take me out. Amanda was nog altijd woest op haar Gouden Kooi-genote Nadia, omdat zij haar destijds had beticht van neptieten. Voor de presentatie was de Surinaamse acteur Quintis Ristie, tot dan toe vooral bekend als het gezicht rijstmerk Lassie, aangetrokken.

Nog voor de eerste uitzending was al bekend dat een van de deelneemsters een aanvaring met een slang had gehad. Al snel zou blijken dat er meer dieren werden opgeschrikt door de komst van de realitymeisjes in de jungle.

donderdag 24 maart 2011, 20.30 uur
Echte meisjes in de jungle, RTL5
Aantal kijkers: 733.000

De uitzending
Op hoge hakken en met grote koffers vol krultangen en föhns komen de echte meisjes aan in de jungle van Suriname. Waar de meesten meteen hun angst voor spinnen delen, biecht Britt op angst te hebben voor de bosjesmannen: “Die zouden je hersenen opeten om slimmer te worden”. Ze heeft daarom vooraf in de lokale taal geleerd om te zeggen: “Van mij word je niet slimmer.” De meisjes worden in twee teams opgedeeld: de Brokopondo Babes en de Sranang Sweeties. In een eerste opdracht moeten ze zoveel mogelijk kokosmelk verzamelen. De Sranang Sweeties hakken de meeste kokosnoten stuk en winnen een ‘luxeverblijf’, het andere team slaapt die nacht in simpele hangmatjes.

Slecht uitgeslapen beginnen de meisjes de volgende dag aan de opdracht voor 5000 euro. Presentator Quintis Ristie zit aan tafel met een bord roti voor zich, maar er mist één belangrijk ingrediënt: kip. Het team dat als eerste een kip op het eiland vangt, doodt, plukt en braadt, wint. Als kippen zonder kop rennen ze achter de beesten aan en trots leggen ze ‘m op het hakblok. Het is Ymke die met een houten knuppel het dier te lijf gaat. De eerste slag is mis, de kip fladdert nog wat, daarna is het raak. “Als Ymke een kop van de leguaan er af moest bijten zou ze het ook doen”, onderschrijft Amanda. De Brokopondo Babes slagen erin het stukje vlees te serveren. In het andere team is Michella in een woede-uitbarsting beland, helemaal overspannen van het slachten van de kip.

Medelijden
Waar de meisjes vooral medelijden hadden met zichzelf na de stressvolle opdracht, ging het medeleven bij de tv-kijkers uit naar de arme, opgefokte kippen. De Dierenbescherming kreeg de dag erna tientallen meldingen binnen. “Ze werden feitelijk doodgemarteld, het was gruwelijk”, sprak de woordvoerder. De Partij voor de Dieren stelde Kamervragen aan de staatssecretaris. Nee, hij had het programma niet gezien, antwoorde hij schriftelijk. En nee, hij kon ook niets doen: in Nederland is het roekeloos doden van dieren weliswaar strafbaar, in Suriname niet. Bovendien viel het voor de kippen wel mee, liet RTL in een reactie weten. “Door de hysterie van de meisjes kwamen de beelden heftiger over dan in werkelijkheid het geval was.” Toch werd de slachtpartij uit de herhaling geknipt, al had dat volgens de zender te maken met de vroegere uitzendtijd.

Twee maanden later, in mei 2011, kwam de Dierenbescherming met een code over ‘respectvol omgaan met dieren op tv’. Zenders en omroepen werden aangespoord om in het vervolg zorgvuldig om te gaan met dieren en ze zo min mogelijk te gebruiken, laat staan misbruiken. Het ging aan de echte meisjes in de jungle voorbij. Daar was het Britt die uiteindelijk met 30.000 euro naar huis ging en dankzij haar vele hilarische uitspraken (“30.000 euro, da’s bijna een miljoen!’) een ware BN’er werd. Al was ze vooral blij dat ze na de finale eindelijk weer lekker een hamburger kon eten. Mmm, vlees!

5x dierenleed op tv

1. De caviarace in AVRO’s Wie-kent-kwis (1973)
Of het nou marmotten of cavia’s waren wist presentator Fred Oster zelf ook niet precies, maar zeker was dat het finalespel met de knaagdieren razend populair was. De dieren hadden allen namen van bekende Nederlanders, die door het studiopubliek werden aangemoedigd om in het doolhof naar het vakje van duizend gulden te lopen. Vaak liepen Jos Brink en Johan Cruijff toch het hokje van vijftig gulden in.

2. Krokodillen bij Willem Duys (1978)
In de oertalkshow Voor de vuist weg waren niet alleen menselijke maar ook dierlijke gasten regelmatig in de studio aanwezig. De sidekick van Willem Duys was een goudvis in zijn kom op tafel. In 1978 klommen het publiek én de presentator zelf op de stoelen toen twee krokodillen over de studiovloer kropen.

3. Aapjes kijken in Waku Waku (1988)
Een lama, een papegaai, een schorpioen of een aapje: presentator Rob Fruithof wandelde altijd met een dier de studio van Waku Waku binnen. Het was immers allemaal voor het goede doel: de BN’er die de meeste dierenvragen goed had beantwoord en de meeste (pluchen) aapjes had verzameld, mocht de geldprijs doneren aan een goed dierendoel.

4. Bobo’s in the Bush doden een biggetje (2004)
Al jaren vóór de echte meisjes werden er door Yorin semi-bekende Nederlanders naar de jungle gestuurd. Daar slachtte DJ Mental Theo in ‘bush bush’ van Borneo trots een biggetje. Het was een traditie van de lokale stam waar ze verbleven, al duurde het slachten langer dan de gewoonte voorschreef: Mental Theo bleek geen held in het gooien van de speer, waardoor het ritueel tien minuten duurde.

5. Payback time: Freek naar de haaien (2017)
Documentaires over dieren maken is gevaarlijk werk. Het was de Australische tv-dierenjager Steve Irwin al fataal geworden: tijdens opnames werd hij door een pijlstaartrog in zijn hart gestoken. Nederlands bekendste dierenvriend Freek Vonk kon het nog wel navertellen, nadat hij in 2017 door een haai werd gebeten. Dat was gelukkig in zijn ‘vlezige’ bovenarm, waardoor hij er met honderd hechtingen goed vanaf kwam.

Bekijk meer beeldbepalende momenten uit 75 jaar tv:

© 75 Jaar TV / Menno Woudt (2026) Alle beelden behoren tot de rechthebbenden